Gwardia Koszalin

Drawa Drawsko Pomorskie – Gwardia Koszalin 0:2

Drawsko Pomorskie 24 kwietnia 2010 r.

Drawa Drawsko Pomorskie to zespół, który nie „leży” graczom Gwardii Koszalin. Świadczyć mogą o tym statystyki ostatnich trzech sezonów, podczas których, z pięciu rozegranych meczów, trójkolorowi nie wygrali żadnego spotkania. Trzy z nich zakończyły się remisami, natomiast dwa wygrała Drawa. Gwardziści jechali więc na dzisiejszy mecz do Drawska Pomorskiego ze świadomością, że nie będzie to mecz łatwy. I rzeczywiście – łatwo nie było.

Mecz rozpoczął się od ostrożnej gry obu zespołów, ale dość szybko inicjatywę przejęli gracze Drawy, którzy grali śmielej i dynamiczniej, co przyniosło ich przewagę w środku pola. Niemal wszystkie akcje Gwardii były umiejętnie, często faulami, przerywane przez drawszczan. Choć ataki miejscowych były częstsze, nie były zbyt groźne dla dobrze zorganizowanej obrony Gwardii. Żadna akcja Drawy nie przyniosła bezpośredniego zagrożenia bramki bronionej przez Piotra Kaźmierczaka.

Gwardziści zagrali skuteczniej. Pod koniec pierwszej połowy dwójkowa akcja Mariusza Bacławskiego i Daniela Morawskiego nie przyniosła jeszcze bramkowego efektu, ale po kilku minutach, po dokładnym podaniu Darka Łożyńskiego, piłkę na lewym skrzydle przejął rozgrywający kapitalny mecz Leszek Pazdur. Endrju efektownie „zakręcił” obrońcami Drawy, dobiegł z piłką niemal do linii końcowej boiska i wyłożył ją czekającemu tuż przed bramką Bacławskiemu. Baca nie mógł nie trafić. Do przerwy 0:1 ku ogromnej radości licznej grupy kibiców Gwardii.

Drugą połowę gwardziści ponownie rozpoczęli ostrożnie, za to zdeterminowani niekorzystnym wynikiem zawodnicy Drawy ruszyli do odrabiania strat. W ich poczynaniach było jednak wiele nerwowości i niedokładności. Przeważały niecelne podania i dośrodkowania oraz strzały na wiwat. Do sposobu gry formacji ataku dostosowali się także obrońcy i bramkarz Drawy, którym zdarzały się poważne błędy. Jeden z nich – fatalną nieporadność bramkarza miejscowej drużyny, wykorzystał zawsze czujny w takich okolicznościach Sławek Ogrodowczyk. Ogród, po tym, jak piłkę z rąk wypuścił Marcin Libiszewski, przejął ją i strzelił na 0:2 do pustej bramki. Była 55 minuta meczu i pomimo wielu prób strzelenia bramki, z jednej i z drugiej strony, wynik nie uległ zmianie.

Nieporadność i brak wyobraźni był także widoczny poza boiskiem, przed i w trakcie meczu. Jego organizatorzy, nie popisali się szczególną sprawnością i odpowiedzialnością, gdy grupa przybyłych na mecz trzema autokarami fanów Gwardii, musiała najpierw okrążać na pieszo stadion, by później paradować po bieżni przy boisku, do sektora dla ekipy przyjezdnej, który okazał się zamknięty. Cała akcja „wprowadzenia” na stadion kibiców wymagała przerwania meczu i była przeprowadzona w stylu, jaki zaprezentowała dziś drużyna Drawy. Sensu w tym żadnego.

Patrząc na przygotowane przez gospodarzy siły ochrony oraz liczne grupy policji, w tym antyterrorystów, wielu obserwatorom dzisiejszego meczu nasuwały się dwa pytania. Pierwsze – komu potrzebne są taki popisy stróżów porządku? Drugie – kto za te zabawy płaci?

Po „odczarowaniu” boiska w Manowie, był to kolejny w tym sezonie mecz, w którym Gwardia przełamała złą passę z ostatnich lat. Zwycięstwo z Drawą pokazało, że Gwardia jest zespołem. Dzisiejszy mecz wygrała drużyna. Żadnemu z naszych zawodników nie można zarzucić braku ambicji i zaangażowania. Jeśli któremuś z naszych brakuje umiejętności lub zdarzy mu się błąd, może liczyć na pomoc kolegów. To niezwykle ważne. Mamy drużynę, w której nie ma gwiazd. Tutaj każdy zawodnik w każdym meczu, musi dawać z siebie wszystko. I jak na razie daje. Niech ktoś powie, że nie!

Gwardia: Kaźmierczak - Szperlak, Szczepański, Dondera, Łożyński, Ignaszewski, Grodzicki, Morawski (80’ Wojciechowski), Pazdur (93’ Nowak), Bacławski (64’ Hołub), Ogrodowczyk (88’ Sorbian).

Bramki: 0:1 Bacławski – 38’, 0:2 Ogrodowczyk – 55’

Kartki: Bacławski i Ignaszewski – żółte, Hołub – czerwona.